De bestaande wetsontwerpen zijn vaak technisch ondoordacht

Internetproviders handelen het verkeer van hun klanten via heel veel verschillende servers af waardoor de complete verkeers- en locatiegegevens van een klant alleen zouden kunnen worden bemachtigd door een volledige tap op elke klant te zetten, dus inclusief op de inhoud. Hieruit zou de internetprovider vervolgens de gevraagde verkeers- en locatiegegevens moeten distilleren. Niet alleen gaat dit in tegen het expliciete verbod van de richtlijn, maar zal dit in de praktijk ook aanzetten tot misbruik van deze gegevens.

De expliciete uitbreiding om de algemene bewaarplicht naast openbare elektronische communicatiediensten en -netwerken, ook toe te passen op private elektronische communicatiediensten en -netwerken, zou een enorme administratieve en technische last met zich meebrengen voor bedrijven en publieke instellingen, en mogelijks ook voor vele private burgers. Bovendien zou het een efficiënte en alomvattende controle op aanbieders van elektronische communicatiediensten en -netwerken onmogelijk maken gezien de proliferatie van private elektronische communicatiediensten en -netwerken in onze huidige digitale samenleving en het feit dat deze zich niet moeten laten registreren bij het BIPT.

De verplichting om mislukte oproepen, en in het geval van e-mail ook spam-mail, te bewaren lijkt een ondoordachte keuze. Communicatie van spam versturende servers wordt vaak afgeblokt alvorens het zijn bestemming heeft bereikt. In bepaalde gevallen zijn zowel afzender en ontvanger nog onbekend op het moment van het afbreken van de communicatie. Indien ook bij spam-mail verkeers- en locatiegegevens bewaard moeten worden, betekent dit dat bepaalde anti-spam technieken niet langer gebruikt kunnen worden en dit heeft allerlei vervelende consequenties, zoals meer spam in de inbox, veel hogere kosten verbonden aan de bewaarplicht, etc.

Er zijn ook vele voorbeelden op te sommen waarbij de toegang tot het internet niet kan worden opgespoord: publieke plaatsen die een anonieme toegang tot het internet bieden, Internetcafé’s die de identiteit van de individuele gebruikers niet controleren, voorafbetaalde accounts uit het buitenland, de individuele toegang in een netwerk van draadloos internet en een gedeelde verbinding.