Dooddoeners en mythes
"Wie niets verkeerd doet, heeft niets te vrezen"
Deze dooddoener is op verschillende manieren onjuist:
- Het feit dat zoveel informatie verzameld wordt kan op zich al negatieve gevolgen hebben. De Vlaamse Overheid lanceerde half februari de campagne "Fit in je hoofd", die mensen aanmoedigt om hulp te zoeken wanneer ze zich niet goed in hun vel voelen. Wanneer je echter weet dat de contactgegevens van elk telefoongesprek en elke mail daarover in een gegevensbank terechtkomen, kan de drempel om hulp te zoeken direct een stuk hoger worden.
- Hoe meer informatie wordt verzameld, hoe meer kans op fouten bij het verzamelen, doorzoeken en koppelen ervan. Om zes uur 's morgens door een arrestatieteam uit je bed gelicht worden omdat er ergens een foutje in een gegevensbank zat? Het zal je maar overkomen, zoals de Nederlandse Renate Tromp. Zelfs met de reeds bestaande, beperktere, gegevensbanken wordt onnauwkeurig en inefficiënt omgesprongen volgens de rapporten van Comité P van 2006 en 2007.
- De opsporingsdiensten bestaan ook maar uit mensen, en ook daar zitten jammer genoeg soms personen tussen met minder eerbare bedoelingen. Uit de verslagen van Comité P van 2005 en 2007 blijkt dat er verschillende gevallen bekend zijn van agenten die om privéredenen in allerlei databanken gingen rondneuzen.
- Bij vaste telefoons wist men na het opvragen van de nummers automatisch waar de gesprekspartners zich bevonden. Voor GSMs eist men nu dus dat ook de positie van de bellers tijdens het hele gesprek moet worden bijgehouden. En aangezien we ook meer en meer via het Internet communiceren, wil men ook dat daar allerhande gegevens worden bewaard.
- Nu, onlangs stelde Google haar "Latitude"-dienst voor, waarbij je voortdurend je locatie kan doorgeven aan vrienden via een smartphone. Gaat men hier dan ook eisen dat de politie de locatie van al deze mensen kan opvolgen? Bij de vaste telefoon wist men immers ook steeds waar je je bevond...
- Er verandert met dit soort wetgeving dus inderdaad niets aan juridische afwegingen uit de beginjaren van de vaste telefonie. Aangezien die telefonie zelf en ons gebruik ervan echter wel enorm is geëvolueerd, neemt de impact ervan hand over hand toe!
- De overheid geeft toe dat er beperkingen zijn aan de voorgestelde wetgeving en dat het perfect mogelijk is om alle maatregelen te omzeilen. Maar, zo zegt men, dit geldt voor alle wetgeving, en we kunnen toch beter iets doen dan niets? (gevolgd door een pakkend voorbeeld van een ontvoerd kindje, een terrorist of een straatbende)
- Dit argument zou enkel opgaan indien de financiële en maatschappelijke kost van deze maatregelen zou opwegen tegen de te verwachten voordelen van dit systeem. Zoals elders op de site wordt uitgelegd, is het nut echter zeer twijfelachtig. Bovendien zijn de kosten daarentegen zeker en torenhoog, evenals de inbreuken op de privacy.
- Minder dure en privacy-vriendelijkere alternatieven zoals "data preservation" bestaan. Men kan deze alternatieven niet negeren enkel omdat ze in bepaalde gevallen niet voldoende zouden kunnen zijn. Er zijn meer, en belangrijkere, factoren om rekening mee te houden.
"Er verandert niets"
Deze dooddoener is op verschillende manieren onjuist:
"We kunnen iets doen of we kunnen niets doen"









